حواسمان به سرمایه های اجتماعی مان باشد

شاید شما هم با من موافق باشید که اگر زندگی را یک فیلم در نظر بگیریم تنها در قسمتهای کوچکی از آن میتوانیم خودمان باشیم تازه اگر خوش شانس باشیم.
در محیط کار ناچاریم چهره ای جدی،بالغ و حتی کمی خودخواه و گاهی هم عصیانگر از خود نشان دهیم به مرور خواهیم دید که ظاهر شدن اینگونه میزان آسیب پذیری مان را کاهش خواهد داد بخصوص اگر زن باشیم.
در زندگی روزمره خود نیز با اقوام آشنایان و حتی خانواده نیز قسمتهای معمولی از زندگی مان را سپری می کنیم. یک احوالپرسی ساده، نشستن سرسفره ناهار و شام و خوابیدن و…
اگر همه زندگی ما همین باشد بسیار نگران کننده خواهد بود چون به مراتب لذت کمتری را در زندگی تجربه خواهیم کرد.
برای عده کمی از ما بخش دیگری وجود دارد بخشهایی مثل کتابخوانی، نوشتن یا فیلم و تئاتر دیدن، مشغول شدن به یک هنر یا یک ورزش،  که می تواند به ما در رسیدن به درک لذت زندگی کمک شایانی بکند اما اینها هم کافی نیستند.
چیزی که میخواهم بگویم قسمتی از فیلم زندگی است که تنها تعداد بسیار اندکی از ما آن را تجربه میکنیم نمیدانم آن را به خوش شانسی نسبت دهم یا چیز دیگر.
آن قسمت مهم و واقعی زندگی ما دوستانی هستند که می توانیم در کنارشان خودمان باشیم بالاخره جایی باید آن خود واقعی خود را تجربه کنیم که این برای هر کس مراتبی دارد اما اینجا جایی است که رشد اصلی ما اتفاق می افتد ما در کنار بعضی از دوستانمان، آرام می گیریم، سفره دل خود را پهن میکنیم، از اشتباهات و خطاها و شکست هایمان میگوییم از نقاط ضعف مان در زندگی، از چیزهایی که رنجمان می دهند از نیات شوم و پلیدی که به ما دست میدهد.

یادم می آید چند روز پیش یکی از دوستانم زنگ زده بود و از میزان پیشرفت من در زبان انگلیسی میپرسید گفت خواستم ببینم اگه تو جلوتر از من هستی بهت حسودی کنم گفتم تو همچین آدمی نیستی گفت نه نمیدونی چه دراکولایی درون من خوابیده و البته صحبتهایش کاملا وافعی بود و اصلا شوخی و طنز و خنده نبود اما تا اعماق وجود به این تعبیرهایش خندیدم والبته احساس او چیزی بود که خودم بارها به آن مبتلا شده بودم اما بر زبان نیاورده بودم برای همین کاملا درکش کردم و از اینهمه رک گویی لذت بردم.
خلاصه حرفها اینکه ما میتوانیم با خودافشایی در کنار دوستانی که چندان قضاوتگر نیستند، چون آنها هم به نقاط تاریک در ذهن و زندگی خودشان آگاه هستند به راهکارهای بهتری برای زندگی و لذت بردن از آن برسیم خود من در همین مکالمه های دوستانه به تعدادی از نقاط تاریک و روشن زندگی ام رسیده ام.

در واقع چنین تجربه هایی در مسیر خودکاوی و خودشناسی کمک زیادی به ما میکنند چون تجربه هایی به مراتب واقعی تر هستند و در آنها ما با خودمان روبرو می شویم.
جایی که می توانیم راحت بحندیم، لودگی کنیم، ادا دربیاوریم و راحت باشیم. و از صمیم قلب بخندیم یا حتی همدیگر را دست بیاندازیم این دنیای محدود کوچک بسیار ارزش تجربه کردن دارد در واقع ایستگاهی است که ما را برای بخشهایی که در آنها کمتر میتوانیم خودمان باشیم آماده میکند و آنها را قابل تحمل میکند.
اما داشتن چنین دوستانی بسیار ممتنع به نظر می رسد اگر چنین دوستانی داریم کائنات، خدا، دنیا و یا هر چیز دیگری لطف بزرگی به ما کرده، چون فقط در لحظات با آنها بودن است که طعم زندگی واقعی را می چشیم و عمیقا احساس زندگی کردن به ما دست میدهد و میتوانیم خودمان را به هر شکل که هستیم بپذیریم و از اینگونه بودن خود زجر نکشیم اگر چنین دوستانی داریم قدر آنها را بدانیم اینها سرمایه های اجتماعی گرانبهایی هستند که زندگی ما را لذت بخش می کنند.

حواسمان به سرمایه های اجتماعی مان باشد
۵ (۱۰۰%) ۷ votes

4 دیدگاه برای “حواسمان به سرمایه های اجتماعی مان باشد

  1. ممنون از نوشته‎های خیلی خوبتون که به دل میشینه و خوندنش لذت بخشِ

    فکر می‎کنم معنی صمیمی بودن هم همینِ که خودم باشم و حرف‎ها و نظراتم را به راحتی بدون ترس این که حالا اون چی فکر می‎کنه و … بزنم که البته باز هم فکر میکنم با گذر زمان صمیمیت بدست میاد.
    و چقدر خوبه که چنین دوستانی حتی یک نفر را در اطرافمون داشته باشیم و چقدر عالیه رابطه‎ها اینگونه باشند.

  2. سلام
    اول از همه ممنون از نوشته خوبتون،
    یه بار خواستم مثلا حالت جدی که تو محیط کار هست رو حفظ کنم، زدم همه چی رو پوکوندم. به هر کی می رسیدم می گفت تو چرا امروز اینقدر بداخلاقی. خلاصه بنظرم اگه خواستین برین رو مُد جدیدت از همون اولش تا اخر یه جور باشید. بنظرم اگه کسی خواست تحت تاثیر نوشته شما عمل کنه بذاره برای یه کار جدید رو قدیمه جواب نمیده.

    1. سلام
      ممنون از کامنت تون
      البته تو مطلب هم ذکر کردم هر جایی رفتار بخصوص و مناسب خودش رو می خواد رفتاری که در محیط کار هست ممکنه مناسب منزل یا مهمانی ها و جمع های دوستانه نباشه. و مثلا همون بداخلاقی باشه که برای شما رخ داده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *